Johannes 4:46-53
Hij(Jezus) ging in Galilea weer naar Kana, waar Hij van water wijn had gemaakt.
Er was daar een hoveling uit Kafarnaüm wiens zoon ziek was. Omdat hij gehoord had dat Jezus uit Judea naar Galilea was teruggekeerd, was hij naar Hem toe gekomen, en nu vroeg hij of Jezus mee wilde gaan om zijn zoon, die op sterven lag, te genezen. Jezus zei tegen hem: ‘Jullie geloven alleen maar als je tekenen en wonderen ziet!’ Maar de hoveling drong aan: ‘Heer, ga toch mee, voordat mijn kind sterft.’ ‘Ga maar naar huis,’ zei Jezus, ‘uw zoon leeft.’ De man geloofde wat Jezus tegen hem zei en ging weg. En terwijl hij nog onderweg was, kwamen zijn dienaren hem al tegemoet om te zeggen dat zijn kind in leven was. Hij vroeg hun sinds wanneer het beter met hem was gegaan. Ze zeiden: ‘Gisteren, een uur na de middag, is de koorts verdwenen.’ De vader besefte dat dat het moment was dat Jezus tegen hem gezegd had: ‘Uw zoon leeft.’ Hij kwam tot geloof, hij en al zijn huisgenoten.
Johannes beschrijft 7 wonderen van Jezus, elk gekozen om een bepaald punt te maken. Dit is de tweede van de zeven.
De focus hier is het belang van geloof. Het belang van vertrouwen.
Tijdje geleden was ik met iemand aan het praten en die vroeg advies voor een gesprek met een vriend. Het beeld van God van die vriend zat vrij dichtbij de waarheid, maar die laatste sprong, geloven in de opstanding van Jezus was een brug te ver. Het ging hun verstand te boven.
De man in deze Bijbeltekst geeft niet op, hij vertrouwt, hij geloofd dat Jezus zijn zoon kan genezen. In zijn hoofd was het nodig dat Jezus met hem mee ging.
In vers 48 zien we best wel een scherpe opmerking van Jezus: ‘Jullie geloven alleen maar als je tekenen en wonderen ziet!’.
Ergens ook wel best confronterend.
De man heeft een vraag en Jezus maakt gebruik van de situatie om een algemeen probleem aan te kaarten. Zijn reactie is niet puur naar de man, maar naar iedereen die luistert.
Twijfelen we soms aan God in periodes wanneer we geen of minder tekenen en wonderen zien?
Kunnen we geloven op basis van de Bijbel zonder zelf iets wonderbaarlijk mee te maken?
Er is namelijk een verschil tussen kennis en geloof. Tussen weten en je acties er op baseren.
De man heeft net ongeveer 36 kilometer gereisd om Jezus te vragen om mee te komen om zijn zoon te genezen. Waarschijnlijk omdat hij al dingen had gehoord over Jezus. En dan stuurt Jezus hem naar huis en zegt dat het al gebeurt is.
Hoe zou jij reageren als Jezus nadat je toch aandringt reageert met: ‘Ga maar naar huis, uw zoon leeft.’
Zou je Hem geloven?
Of zou je denken dat Hij je gewoon weg stuurt met een smoesje.
De man geloofde het, hij durfde het scenario dat hij in zijn hoofd had los te laten en vertrouwde op de woorden van Jezus.
Het duurt tot de volgende dag voor hij bevestiging kreeg dat het inderdaad gebeurt was. Wat zou er door zijn hoofd zijn gegaan in de tussentijd? Wat zou er door jou hoofd gaan?
In vers 53 lezen we dat de man en heel zijn huishouden tot geloof komen door deze gebeurtenis. Een prachtige uitkomst, ook het bewijs van de uitspraak van Jezus?
Ik denk het niet in het geval van deze man, want lezen we al in vers 50, wanneer Jezus hem naar huis stuurt dat hij Jezus geloofde. Al zal het bewijs zeker wel hebben geholpen. Moest het niet zo zijn geweest zou die man zijn vertrouwen in Jezus aan diggelen geslagen zijn.
Zijn geloof wordt beloond.
Het kan ook zijn dat we vandaag voor iets bidden en dat God antwoord op een manier die je niet verwacht. Kan jij Hem dan ook vertrouwen zoals deze man? Ook wanneer je het bewijs niet direct ziet?