Helpt Willem Den Winter Door

Deze nacht, aan den aanvang van dinsdag den 6den oktober, is het koud… bar koud.

In mijn flanellen VOC-pyama, geheel geborduurd met kleine gouden leeuwtjes, lig ik onder mijn sprei te wachten tot de zon hare warme stralen wederom door het venster naar binnen laat vallen. Terwijl een wolkje damp mijnen mond ontsnapt, zie ik dat Balthasar den Blaffert in zijn mandje ligt te ronken. De vacht, sjaal en oorwarmers geven het beestje nog een schijn van behaaglijkheid, doch ook bij hem zie ik van tijd tot tijd de vacht rollen en de pootjes stuipen van de felle kou.

Van onder mijn dekens reik ik voorzichtig naar het belletje op het nachtkastje en laat het klinken… doch de meid komt niet. Waarschijnlijk reeds doodgevroren, zoo vrees ik.

Ik begeef mij uit bed, stook de haard wederom op en kruip haastig terug onder de dekens. Balthasar doet heel even een oogje open en kuiert vervolgens snel naar zijn mandje bij den haard.

Van onder mijn dekens besluit ik één ding: morgen moet ik toch maar eens de straat op om met de pet rond te gaan. Wellicht heb ik dan genoeg penningen bijeen om de vensters te isoleren en extra hout voor den haard aan te schaffen… en misschien ook een fraai, warm en nuffig dekentje voor Balthasar.

**Menschen, geeft gauw en geeft gul!** Uw bijdrage zal worden aangewend ter verbetering van de energiezuinigheid mijner woning, en hetgeen daarna nog overblijft, vloeit rechtstreeks naar de Staatskas.

Moge uw milddadigheid u rijkelijk worden vergolden.