
De studio van @puppagand_news was gehuld in fel, strak wit licht. Achter de presentatiedesk zat puppagand_news, zijn ogen glimden terwijl hij over de digitale stembiljetten van het kiezersregister scroolde.
"Landgenoten," sprak puppagand_news met gedempte, intense stem in de lens. "Democratie is geen recht om het land te ondermijnen. Democratie is de plicht om de koers van President Nootmiskater te volgen. En wie de Voeten Likkende Kikker Partij steunt, kiest voor chaos. Maar vandaag... vandaag staan we niet alleen."
Hij knipte in zijn vingers. Op het grote scherm achter hem verschenen vier live-verbindingen.
Als eerste kwam Rita verdronk in beeld. Waar ze voorheen nog twijfelde, keek ze nu met een kille, onbewogen blik de camera in. "We hebben lang genoeg gekeken naar de verdeeldheid die de V.L.K.P. zaait," zei Rita ijskoud. "Het Drentsche Veen is niet een straf, het is een schoonmaakbeurt. Wie de kikker vereert, moet voelen wat het kost om de staat tegen te werken. Ik steun het Decreet van puppagand_news volledig. Geen genade, geen uitzonderingen."
Naast haar flikkerde het scherm van darthdusky. De donkere figuur, die ooit de schaduwen van het verzet opzocht, vouwde zijn handen in elkaar. "Macht vraagt om orde," klonk de rauwe stem van darthdusky. "De Kikker-aanhangers dachten dat ze in de schaduwen konden schuilen. Maar wij kennen de schaduwen beter. De busjes naar de Veen-Gulag moeten rijden tot de laatste stemmer is afgevoerd. Alleen zo blijft de orde behouden."
De derde tegel sprong open en toonde gebakkenxkip. Hij zat aan een houten tafel, draaide spottend een groene V.L.K.P.-banner op een hoopje en stak er zonder blikken of blozen de fik in. "Ze dachten dat wij hen zouden beschermen," lachte gebakkenxkip grimmig terwijl de vlammen opflakkerden. "Nou, de friet is gebakken! Het enige wat deze kikkers nog gaan eten, is droog brood en turf in Drenthe. Wie morgen op de V.L.K.P. stemt, mag direct de trein in. Ik help puppagand persoonlijk met het inladen van de wagons!"
Als laatste bleef het beeld een paar seconden zwart, totdat de camera langzaam inzoomde op Nijntje. Geen spoor meer van het kinderlijke icoon; Nijntje droeg een strakke, zwarte armband van de Nootmiskater-garde. Zonder een woord te zeggen pakte ze een lijst met namen van V.L.K.P.-leden. Met een dikke zwarte viltstift haalde ze er langzaam en trefzeker een streep doorheen, waarna ze een stempel met het woord ‘GULAG’ op het papier sloeg. Ze keek strak in de lens en knikte eenmaal kort naar puppagand.
"U hoort het!" roep puppagand_news enthousiast, terwijl de vier beelden achter hem bleven staan als een tribunaal van de nieuwe orde. "Rita verdronk, darthdusky, gebakkenxkip én Nijntje staan schouder aan schouder met ons! De gelederen zijn gesloten."
In de straatjes van Den Haag keek de bevolking op hun telefoons naar de uitzending. Waar men ooit hoopte dat bekende figuren zich zouden verzetten tegen President Nootmiskater, was het laatste beetje illusie over democratie nu definitief vervlogen.
Morgen zouden de stembureaus opengaan. Maar met de volledige publieke elite die opriep tot deportatie, wist iedereen wat het rode potlood werkelijk was geworden: geen middel om te kiezen, maar een hulpmiddel van de staat om te zien wie er afgevoerd moest worden.
De volgende dag trokken de V.L.K.P.-leden zingend richting de stembussen, terwijl ze vrolijk hun lepels tegen elkaar kletterden:
"Een bordje voor mij, een bordje voor jou, we gaan naar de goulash in de Drentse kou!"
President Nootmiskater leunde achterover in zijn stoel, wreef over zijn slapen en keek naar zijn geschokte bondgenoten. De autoritaire staat had aan alles gedacht — de persvrijheid afgeschaft, de oppositie verboden en het kiezersregister gehackt — maar was finaal gesneuveld op de culinaire spraakverwarring van het eigen volk.
