Als één van de oerbossen van het westen en belangrijke pilaar van het kikkerrijk laat Fangorn zich steeds vaker horen.
Voor ongetrainde oren klinkt het als gemormel, gesputter en gemopper.
Maar voor de persoon/dier die zijn oor lang genoeg laat rusten zal zien dat er genoeg vriendelijkheid in schuilt.
Zo ontdekken de oude elf Glorfindel wat voor een potentie er schuilgaat in het diepe woud van Fangorn.
Zo schraapte Nijntje het konijntje zijn laatste cent uit zijn donkere muf naar Nootmuskaat ruikende holletje omdat hij niets liever wilt dan onder de diepe wortels van Fangorn leven.
Voor je het weet groeit het uit tot een entiteit waar de voet likkende kikkers onder kunnen schuilen.
En met genoeg liefde "en geld" kan het Fangorn zich zelfs over een heel land verspreiden. Voeding en beschutting biedend voor de benodigde.
En waarom stoppen bij één land als er 29% oppervlakte te begroeien is op dit blauwe planeetje.
Daarom zeg ik geef gul om Fangorn te laten groeien. Want Fangorn beschermt en voedt.
