Verslag van het front - 07:22 - Moskou
Ik vloog laag over de Moskouwse daken, de naald van de Spasskaya Toren als een vinger die naar de hemel wees. De motoren van mijn straaljager spuugden hun laatste restjes kerosine uit, de brandstofmeter knipperde rood. Radio stil. Ik had geen roebel, geen credit, niets om de tank te vullen.
De stad lag onder me als een kaart die ik niet kon lezen. Ik trok de neus omhoog, de lucht in, en zette het toestel op idle. De jet gleed, seconden werden minuten. Ik zag de Oka, de weidse velden, de rook van een treintje in de verte. Ik dacht aan de basis, aan de schuld die ik nooit zou afbetalen, aan de kou die ik straks zou voelen als ik neerstortte in een veld vol uitgebrande tanks.
Toen hoorde ik het: een stem over de noodfrequentie. Een Russisch accent, schor. "Ey, jij daarboven. Land op de M4. Ik heb een jerrycan." Ik glimlachte. Misschien was het een val. Misschien niet. Ik had geen keus.
Ik heb vanochtend mijn laatste jetjes en centjes ingezet, geef geld en ik kan nog even door knallen <3