Lente betrapt?

Het was Chris die, met het zweet op zijn voorhoofd, het geheimzinnige, gecodeerde document opviste uit de tas van Lente. Lente was nog maar net lid van de Voet Likkende Kikkerpartij, een politieke groepering die minstens zo vreemd was als haar naam deed vermoeden. Maar eigenlijk direct heerste er grote twijfel op het hoofdkwartier: was Lente simpelweg een curieuzeneuze mosterdpot die alles wilde weten, of hield zij zich daadwerkelijk bezig met

staatsgevaarlijke spionage?

Chris staarde naar de wirwar van symbolen op het papier. Hij wist dat hij de code snel moest kraken, want alleen dan zou hij weten waar Abraham de mosterd haalt. Als hij kon bewijzen dat Lente de partij verraadde aan de Regering van President Nootmuskater, kon hij haar eindelijk ontmaskeren.

Nog geen tien minuten later stapte Lente de kamer binnen. Ze zag de papieren op het bureau liggen en voelde meteen nattigheid, maar bleef ijskoud. Ze keek Chris met haar meest onschuldige blik aan en begon te doen alsof haar neus bloedde.

"Zo, Chris," zei ze met een gespeelde glimlach. "Interessante lectuur?"

"Bespaar me de schijnvertoning, Lente," zei Chris grimassend. Hij besloot haar direct het vuur aan de neus te leggen. "Ik weet dat dit document van jou is. Ben je een spion, of gewoon gevaarlijk nieuwsgierig? Zeg me wat deze code betekent!"

Lente leunde achterover en lachte zachtjes. "Denk je nou echt dat je mij zover krijgt? Je probeert me bij de neus te nemen, maar je hebt géén idee waar je mee bezig bent."

"Grap er maar niet om," waarschuwde Chris, die zijn geduld begon te verliezen. "Als het bestuur hierachter komt, gaan ze je genadeloos door de mosterd halen. Je wordt de partij uit getrapt!"

Lente haalde haar schouders op, al glipte er heel even een twinkeling van spijt door haar ogen. "Als ik moet gaan, dan ga ik. Maar bedenk goed wat je doet, Chris. Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht—als je mij beschuldigt van spionage en het blijkt een misverstand te zijn, zet je niet alleen mij, maar de hele Voet Likkende Kikkerpartij voor schut."

Chris keek van het document naar Lente. Ze hield zich groot, maar was het bluf van een ervaren spion, of de wanhoop van een nieuwsgierig partijlid dat te diep in de archieven had gesnuffeld? Eén ding wist hij zeker: hij zou de code kraken, al kostte het hem de hele nacht.