Beste landgenoten,
Het is weer een bewogen dag geweest in het Nederlandse luchtruim. Terwijl onze soldaten proberen uit te zoeken waar de volgende grens precies ligt, vliegen onze postduiven af en aan met nieuwe berichten. De kaartenkamer heeft inmiddels zoveel pijlen op de kaart staan dat niemand meer weet welke pijl van gisteren was.

Duitsland heeft een poging gedaan om verloren gebied opnieuw in handen te krijgen. Blijkbaar beviel het verlies van grondgebied toch wat minder goed dan aanvankelijk gedacht.
De aanval werd uiteraard met de nodige aandacht bekeken door onze troepen. Na kort overleg, twee koppen koffie en een discussie over wie de kaart verkeerd om had neergelegd, werd besloten dat het Nederlandse antwoord simpel moest zijn:
Nee.
De poging om terrein terug te winnen heeft dan ook niet het gewenste resultaat opgeleverd. De Duivenbrigade blijft ondertussen waakzaam, al schijnt één verkenningsduif vooral geïnteresseerd te zijn in een broodje dat vlak bij het front werd gesignaleerd.

Alsof Duitsland nog niet genoeg bezig was, besloot ook Noorwegen zich ermee te bemoeien.
Onze Noorse buren zagen blijkbaar een mooie kans om een deel van Engeland van ons over te nemen. Een ambitieuze gedachte, zo wordt vanuit het hoofdkwartier gemeld.
Het probleem voor Noorwegen is alleen dat Nederland inmiddels andere plannen heeft.
In plaats van rustig af te wachten, zijn onze troepen begonnen met een aanval op Noorse posities in Schotland. Daarmee wordt het ineens een stuk ingewikkelder om tegelijkertijd Engeland van ons af te pakken.
Een officier reageerde droog:
"Ze wilden Engeland. Wij wilden Noorwegen. Uiteindelijk is iedereen ergens anders terechtgekomen."
De situatie wordt nauwlettend gevolgd door onze verkenningsduiven, hoewel die momenteel vooral klagen over de hoeveelheid wind boven Schotland.

Vandaag houden we ons nog enigszins rustig. Niet omdat we geen plannen hebben, maar omdat zelfs de Duivenbrigade af en toe moet doen alsof er een planning bestaat.
Voor morgen staan er namelijk nieuwe operaties op het programma. Het hoofdkwartier heeft laten weten dat er wat extra geknald gaat worden.
Wat precies, blijft voorlopig geheim.
Niet omdat het militair geheim is.
De plannen zijn simpelweg nog niet helemaal af.
Voor nu richten onze troepen zich daarom op het verzamelen van bounties. Een uitstekende manier om de dag productief door te komen zonder meteen een halve kaart opnieuw te moeten tekenen.

Wist je dat duiven extreem goed zijn in het herkennen van patronen?
Dat verklaart waarschijnlijk waarom een postduif na drie dagen aan het front al precies weet waar de voedselvoorraad ligt, maar onze generaals na drie vergaderingen nog steeds niet weten waar de koffiemachine staat.
Wetenschappelijk onderzoek blijft hier vooralsnog opvallend stil over.
Door een Kurwa moment door RoeKurwa wordt alle inkomsten van deze editie duivenpost gedoneerd aan het geweldige land genaamd Nederland.
Groetjes de NDV.