Noodkreet van een wanhopige man

Hallo allemaal, mijn naam is Lampekap en ik ben een WarEraholic.

Het begon allemaal onschuldig. Nadat ik steeds vaker berichten over WarEra voorbij zag komen op Reddit leek dacht ik "Ach, laat ik het eens proberen. Misschien is het wel leuk"

Dat waren de laatste woorden van een vrij man.

Eerst was het gewoon af en toe wat klikken. Een gevechtje hier, een company daar. Al snel werd ik benaderd door mensen uit de nederlandse community. Gezellige mensen, leuke gesprekken, een gezonde dosis nationale trots. Niets aan de hand.... Althans dat dacht ik.

Binnen enkele weken veranderde mijn dagelijkse routine drastisch. Ik werd niet meer wakker door mijn wekker, maar door de gedachte dat ik recourses moet produceren. Op werk staat WarEra permanent open op een tweede scherm. Tijdens vergaderingen knik ik instemmend terwijl ik in werkelijkheid bereken hoeveel grondstoffen nodig zijn voor de volgende upgrade.

Zelfs mijn vriendin begon vragen te stellen.

"Met wie chat je de hele tijd?"

"De Nederlanders."

"Welke Nederlanders?"

"Allemaal."

Dat gesprek verliep niet goed.

Ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat ik nog controle heb. Dat ik op elk moment kan stoppen. Maar ondertussen plan ik het optimale upgrade pad voor mijn bedrijven.

Soms staar ik uit het raam en vraag ik me af hoe mijn leven eruit zou zien zonder WarEra. Maar dan zie ik dat er weer een uur voorbij is en voor ik het weet zit ik weer op mn telefoon.

Ik besef dat ik nu op een kruispunt sta.
Kies ik voor mijn mentale gezondheid, mijn relatie en een normaal sociaal leven?
Of steun ik mijn land in deze cruciale periode?
De keuze is natuurlijk eenvoudig.

Stoppen is laf.

Voor Nederland.
Voor de economie.
Voor onze nationale trots!