Mijn wekker ging. Half slapend opende ik het spel om ondertussen klaar te gaan zitten voor het Nederlands elftal. Mijn ogen waren nog half dicht, de koffie was nog niet ingezakt, en in al mijn slaperige enthousiasme zag ik een doelwit.
Ik dacht oprecht dat ik onze bittere aartsvijand aan het slopen was. Vol overgave heb ik mezelf hélemaal leeggeschoten. Magazijn na magazijn, biefstuk na biefstuk. Pas toen de rook om mijn hoofd was verdwenen en ik mijn inbox opende, zag ik de absolute paniek van mijn medespelers: "STOP DE AANVAL! DAT IS NIGERIA!"
Mijn oprechte excuses
Bij dezen mijn diepste excuses aan de alliantie, aan onze diplomaten die nu waarschijnlijk met zweet in hun handen de relatie met Nigeria proberen te lijmen, en aan Nigeria zelf voor deze ongevraagde vroege wekker. Het was geen politiek statement, het was pure nachtelijke scheelheid.