
Met flinke tegenzin werd Tarrel gisteren opgeroepen voor de oorlog in bezet Zweden. De kleine bruine held had liever rustig naast zijn vertrouwde haar gezeten, maar het vaderland had hem nodig. Gewapend met een tandenstoker en een onrealistisch groot zelfvertrouwen trok hij naar het front. "Ik ben misschien klein, maar ik geef niet op!" riep Tarrel. Volgens ooggetuigen struikelde hij direct over een huidplooi, maar stond hij vastberaden weer op om zijn land te verdedigen.
Ondanks de zware omstandigheden blijft Tarrel optimistisch. Tijdens een nachtelijke patrouille probeerde hij een vijandelijke tank te stoppen door er streng naar te kijken. Dat mislukte volledig, maar de bemanning moest zo hard lachen dat ze vergaten door te rijden. Het leger heeft hem inmiddels benoemd tot "tijdelijk assistent-vervangend held". Zelf blijft Tarrel bescheiden. "Zolang het vaderland veilig is en ik vanavond nog een kruimel kan eten, ben ik tevreden."