Het MU Toernooi komt steeds dichterbij en Tarrel heeft één ding besloten: deze keer wordt er niet voorzichtig aan gedaan. EcoMode gaat uit, WAR MODE gaat aan. Er moet geschoten worden, er moet damage komen en Tarrel wil goed voorbereid aan de start verschijnen.
Alleen ontbreekt er nog één belangrijk detail: fatsoenlijk materiaal.

Daarom trekt Tarrel naar de Hornbach. Niet voor een nieuwe boormachine of een zak cement, maar voor wat hij zelf omschrijft als "leuk speelgoed voor volwassen Tarrels." Na een tijdje rondstruinen valt zijn oog plotseling op de DiareeShooterV2.
Tarrel wordt stil.
Dit is geen speelgoed. Dit is het echte werk.
Volgens de verpakking beschikt de DiareeShooterV2 over een indrukwekkend bereik en een technologie waar zelfs de fabrikant liever niet te veel vragen over beantwoordt. Tarrel hoeft maar één blik te werpen en weet genoeg: deze gaat mee naar het MU Toernooi.
Maar één wapen is natuurlijk niet voldoende. Een goede WarMode vraagt om testen, testen en nog eens testen.

De volgende halte is de luchtmacht. Tarrel klimt in zijn F16 en test zijn nieuwste aanwinst: de beruchte PoopBomb. Na de eerste testvlucht is hij zichtbaar tevreden. Over de geur wil de technische dienst geen verklaring afleggen.
Toch ontbreekt er nog iets. Wat als het gevecht zich op de grond afspeelt?

Ook de tank wordt daarom uitgebreid getest. Motor aan, vizier ingesteld en Tarrel achter de besturing met een gezicht alsof hij al jaren niets anders doet. Na een paar testrondes is het oordeel duidelijk: luchtmacht gereed, landmacht gereed en de DiareeShooterV2 ligt binnen handbereik.
Tarrel is klaar.
Waar hij tijdens eerdere gevechten nog weleens angstig richting EcoMode keek, bestaat die knop voorlopig niet meer. Tijdens het MU Toernooi wil Tarrel alles geven, zoveel mogelijk damage neerzetten en laten zien dat zijn voorbereiding niet voor niets is geweest.
"Ik heb maar één doel," verklaart hij terwijl hij zijn helm opzet. "Hard schieten voor de MU."
En zo vertrekt Tarrel richting het toernooi. Volledig in WAR MODE, tot de tanden bewapend en met apparatuur waarvan Hornbach waarschijnlijk liever ontkent dat ze het ooit verkocht hebben.