Mehmed I (Mehmed Çelebi), Osmanlı Devleti’nin beşinci padişahıdır ve Yıldırım Bayezid’in oğludur. Yaklaşık 1389 yılında doğduğu kabul edilir. Osmanlı tarihinin en zor dönemlerinden birinde tahta çıkmış ve parçalanma tehlikesi yaşayan devleti yeniden toparlamıştır. Bu nedenle tarihçiler tarafından sık sık “Osmanlı Devleti’nin ikinci kurucusu” olarak anılır.
1402 yılında gerçekleşen Ankara Savaşı’nda babası Yıldırım Bayezid’in Timur’a yenilip esir düşmesinden sonra Osmanlı Devleti büyük bir karışıklığa sürüklendi. Babasının ölümünün ardından kardeşleri Süleyman Çelebi, İsa Çelebi ve Musa Çelebi ile taht mücadelesine girişti. Bu dönem, tarihte Fetret Devri olarak bilinir.
Mehmed Çelebi, ilk başta Amasya çevresinde güç kazandı ve dikkatli bir siyaset izledi. Kardeşleri birbirleriyle mücadele ederken o sabırlı hareket ederek destek topladı. Önce İsa Çelebi’yi saf dışı bıraktı, daha sonra Rumeli’de güçlenen Musa Çelebi’ye karşı mücadele etti. 1413 yılında yapılan savaşta Musa Çelebi’yi yenerek Osmanlı tahtını tamamen ele geçirdi ve Fetret Devri’ni sona erdirdi.
Tahta çıktıktan sonra Mehmed Çelebi’nin en büyük amacı devleti yeniden düzenlemek oldu. İç karışıklıkları sona erdirmeye çalıştı, Anadolu’daki bazı kaybedilen bölgeleri geri aldı ve devlet otoritesini yeniden güçlendirdi. Onun döneminde çıkan en önemli olaylardan biri Şeyh Bedreddin İsyanı olmuştur. Bu isyan bastırılmış ve devlet otoritesi korunmuştur.
Mehmed Çelebi, savaşçı kişiliğinin yanında uzlaştırıcı ve sabırlı bir yönetici olarak tanınmıştır. Babası dönemindeki büyük yıkımdan sonra Osmanlı Devleti’ni tekrar ayağa kaldırmayı başarmıştır. 1421 yılında hayatını kaybetmiş ve yerine oğlu Murad II geçmiştir. Onun kurduğu düzen sayesinde Osmanlı Devleti yeniden güçlenmiş ve ilerleyen yıllarda büyük fetihlere hazırlanmıştır.