GÜZEL OKUYUCU BURAYA KADAR OKUDUYSAN TEŞEKÜR EDERİM YORUMLARINI BEKLİYOR OLACAĞIM (belkide kimse okumamıştır ne kadar ironik olur demi oaehfıurhfuvhfudkv)
Akşam olmuştu artık eve gitme zamanı. Gitmeye hazırlanıyordu ki arkadaşları onu yemek yemeğe çağırdı 3 kişilerdi çağıranlar. Tamam dedi hadi gidelim geçtiler yemeğe. Sohpet muhabbet derken geç oluyordu artık gitme zamanı yarın iş yoktu ama genede yorgundu cengiz. kalktılar dağıldılar,bugun eve yürüyerek gidiyordu havada soğuktu ama aklına bişey takılmıştı artık hiçbirşey düşünemiyordu onun dışında.
Yemekte otururken fark ettiği bişey. Düşündü düşündü sonra aniden ayağının altında bir yumuşaklık his edince durdu ne görcek sabah ezilen kedi. Kimse kaldırmamıştı oda bastı üstüne ne yapacağını bilemedi. Aldı kediyi eline ordakı köprüden aşağı attı normalde su birikirdi gölde attıktan sonra fark etti göl kurumuş kim bilir neden. üzüldü, kediyi fark etmeden taşın üstüne atmıştı. Sonra nedendir bilinmez düşüncelerine orda devam etti. Düşündü oldukça fazla düşündü. Sonra ani bir kararla köprünün diğer tarafına geçti atlamayı düşündü birden atlasam ne kaybederim ki dedi içinden sonra herkes gibi vaz geçtı tabi. geri döndü tam diğer tarafa geçiyordu ki birden atladı aşağa düşünmeden etmeden atladı. Kedinin düştüğü taşa düştü oda. Bıçaklanan baba kadar kanlar içinde, ezilen kedi kadar acınası ve hepsi kadar ani gerçekleşmişti.
Peki neden atladı neden istemedi artık. Zaten aklındaki soruda buymuşya. Neden istiyoruz neden bu kadar aceleceyiz neden bu kadar uyuşuğuz neden aynıyız. Düşüncelerinin başında yemekte konuşulanları fark etti yenilen yemekler giyilen kıyafetler dinlenen müzikler beğenilen kadınlar hepsi aynıydı. Herkesle aynı saatte kalkıyor işine gidiyor aynı saatte işinden geliyor olması ona o an çok garip gelmişti. bütün bu benzerlikler herkesle aynı yaşıyordu kendi hayatı yoktu herkesle aynı hayatı paylaştığını düşünüyordu. Peki değermi dedi değer evet ona göre değermiş yaşamaya değermiş ki vaz geçti.vaz geçtikten sonra aklına takılan başka bir kısım daha doğdu bunca zamandır yaşadığı bu hayatın içinde önemli hiçbirşey bulamadı ama bu birkaç günde gördüğü yaşadığı onca şeyin birkaç dakikada gerçekleştiğini o yüzden bunca zamandır kendi yaşamının anlamsızlığına kanaat getirmişti bile. yaşadığı şeylerin aniden ve radikal oluşu onları akılda kalıcı, özel bir anı haline getirdi. kendi hayatınında bu muazzam özel anlardan biri olmasını o kadar arzu etmişti ki daha fazla düşündüğünde vaz geçeceğinden korktu. Kim bilir belkide onun için daha doğru olmuştur. nede olsa herkes olduğu durum üzerine yargılanır.